O instytucie >> Katedry i zakłady >> Katedra Pedagogiki Społecznej

Katedra Pedagogiki Społecznej

 

 
Etos i misja pedagogiki społecznej

 
Pedagogika społeczna jako dyscyplina naukowa wyrosła na skrzyżowaniu nauk filozoficznych i społecznych. Posiada tradycję osadzoną w realiach Polski walczącej o niepodległość narodową, korzeniami sięga początku XX wieku. Wyrosła z niezgody na krzywdę i niesprawiedliwość społeczną. Myślą i czynem swoich przedstawicieli dowiodła sensu pracy społecznej, obywatelskiej i środowiskowej. Wyznaczyła nowe obszary działalności pedagogicznej – oświata dorosłych, wychowanie równoległe, praca z dzieckiem i rodziną, praca z młodzieżą, a obecnie - edukacja międzykulturowa, permanentna, pedagogika mediów etc.. Zgromadziła bogaty dorobek teoretyczny, metodyczny i publicystyczny.

 

 
Historia oraz główne obszary aktywności Katedry Pedagogiki Społecznej

 
Zakład Pedagogiki Społecznej (a następnie Katedra Pedagogiki Społecznej) w Instytucie Profilaktyki Społecznej i Resocjalizacji został powołany decyzją senatu UW w roku 1990. Kontynuuje tradycję tzw. „warszawskiej szkoły pedagogiki społecznej” związanej przede wszystkim z nazwiskiem profesora Ryszarda Wroczyńskiego. Twórca i wieloletni kierownik Katedry - prof. dr hab. Tadeusz Pilch był uczniem i bezpośrednim następcą profesora Wroczyńskego w Katedrze Pedagogiki Społecznej przy Wydziale Pedagogicznym Uniwersytetu Warszawskiego.

 

 
  • W ramach Katedry Pedagogiki Społecznej działa Ośrodek Badania Problemów Nietolerancji, powołany w 1992 roku przez Senat UW na wniosek Rady Naukowej IPSiR. W ośrodku kierowanym w latach 1992 – 2009 przez prof. Tadeusza Pilcha a obecnie dr hab. Danutę Lalak, prowadzone są badania naukowe, organizowane konferencje oraz prowadzone tematyczne seminaria magisterskie oraz licencjackie.
  • W roku 2000 Katedra i Ośrodek zorganizowały międzynarodową konferencję pod patronatem Prezydenta RP, poświęconą tolerancji wobec mniejszości i sąsiadów Polski („Polska – jej sąsiedzi i jej mniejszości”). W konferencji wzięli udział ambasadorowie krajów sąsiadujących z Polską oraz uczeni z tych krajów.
  • W latach 2006 – 2008 Katedra prowadziła projekt Inicjatyw Wspólnotowych EQUOL – Międzykulturowe Centrum Adaptacji Zawodowej (MCAZ). Realizacja projektu polegała na wspomaganiu integracji społecznej imigrantów i uchodźców na rynku pracy. W  ramach tego projektu afiliowanego jako jednostka szkoleniowo – badawczo – ekspercka przy IPSiR prowadzone były studia podyplomowe, zorganizowano dwanaście konferencji naukowych, przeprowadzono liczne kursy i szkolenia dla cudzoziemców, opublikowano 14 książek naukowych, raportów i poradników metodycznych.
  • Z inicjatywy pracowników katedry opracowany został jeden z  najbardziej popularnych podręczników do pedagogiki społecznej (Pedagogika społeczna,  red. T. Pilch, I. Lepalczyk, Wydawnictwo „Żak”, Warszawa 1995), pierwszy w Polsce słownik pojęć z zakresu pedagogiki społecznej i prac socjalnej (Elementarne pojęcia pedagogiki społecznej i pracy socjalnej – red. Danuta Lalak i Tadeusz Pilch, Warszawa, Żak 2000), zainicjowane zostało wydawnictwo periodyczne (kwartalnik) „Pedagogika społeczna”, którego redaktorem naczelnym jest prof. Tadeusz Pilch. Czasopismo jest wydawane od 2001 roku.
  • W Katedrze Pedagogiki Społecznej zrodziła się idea opracowania wielotomowej Encyklopedii pedagogicznej XXI wieku. Naczelnym redaktorem wydawnictwa został prof. Tadeusz Pilch. W roku 2010 nakładem Wydawnictwa Akademickiego „Żak” opublikowana została ostatnia część - suplement jedynej w Polsce, wielotomowej, dokończonej – encyklopedii pedagogicznej.
  • Od początku lat dziewięćdziesiątych zespół prowadzi współpracę naukową i wymianę studentów w ramach programów – najpierw TEMPUS, następnie SOKRATES obecnie ERASMUS. Współpracujemy z  następującymi ośrodkami akademickimi: Uniwersytet Katolicki w  Eichstaett (Niemcy), Wyższa Szkoła Ewangelicka w Darmstadt (Niemcy), Uniwersytetem im. M. Niekrasowa w Kostromie (Federacja Rosyjska), Wołyński Uniwersytet w Łucku (Ukraina).

 

 
Katedra Pedagogiki Społecznej prowadzi działalność naukową ukierunkowaną na nową rzeczywistość społeczną. Projektowanie przyszłości oraz podejmowanie zadań profilaktyki społecznej wyraża się w diagnozie i działaniach na rzecz reintegracji społecznej osób i całych grup podlegających procesom wykluczenia i marginalizacji. Naszą misją jest łączenie teorii i praktyki w celu optymalizacji tych procesów. Dorobek katedry wpisuje się w główny nurt rozwoju polskiej pedagogiki społecznej.