Studia II stopnia

 

KIERUNEK
PROFILAKTYKA SPOŁECZNA I RESOCJALIZACJA
W INSTYTUCIE PROFILAKTYKI SPOŁECZNEJ I RESOCJALIZACJI UW
 
Studia II stopnia
 
1. Oczekiwane cele kształcenia
2. Kwalifikacje absolwenta
 
 
1. Oczekiwane cele kształcenia
Celem studiów II stopnia w IPSiR na kierunku profilaktyka społeczna i resocjalizacja jest zdobycie umiejętności samodzielnego rozwiązywania problemów naukowych i zarządzania działaniami w sferze rozwiązywania problemów społecznych. Zdobycie kwalifikacji niezbędnych do prowadzenia dokumentacji badawczej, formułowania tekstów specjalistycznych, prezentowania materiału w formie graficznej (sporządzania diagramu, mapy, zestawień statystycznych, planu, schematu, rysunków, tabel itd.) oraz odczytywania i interpretacji danych z tekstów, wykresów, diagramów itd. Pozyskanie zdolności do aktywnego poszukiwania wiedzy i stosowania jej w praktyce w toku rozwiązywania konkretnych problemów w praktyce zawodowej. Zdobycie umiejętności tworzenia projektów programów profilaktycznych, korekcyjnych, integracyjnych, na przykład dotyczących integracji społecznej osób wykluczonych społecznie, a także uchodźców, osób odmiennych kulturowo, czy projektów pracy wychowawczej z dziećmi i młodzieżą (w tym dziećmi uchodźców), projektów skierowanych na potrzeby systemu organizacji sądowych środków realizowanych w środowisku naturalnym, projektów przeciwdziałania bezrobociu. Zdobycie kwalifikacji niezbędnych do prawidłowej prezentacji, monitorowania i ewaluacji projektów     i organizowania oraz kierowania pracą zespołową, a także umiejętności pozyskiwania funduszy na realizację projektów.
 
2. Kwalifikacje absolwenta
Absolwent studiów II stopnia kierunku profilaktyka społeczna i resocjalizacja w IPSiR UW posiada zaawansowaną wiedzę pozwalającą zrozumieć zjawiska, problemy społeczne i prawne oraz procesy polityczne występujące w skali lokalnej, regionalnej, krajowej i globalnej. Absolwent ma pogłębioną zdolność wielowymiarowej analizy zależności między funkcjonowaniem instytucji publicznych, społeczeństwa jako całości systemowej oraz poszczególnych jednostek ludzkich, biorąc pod uwagę oddziaływanie czynników psychologicznych, socjologicznych, gospodarczych, politycznych i innych, które generują rozmaite problemy społeczne. Potrafi określić zasadność i adekwatność stosowania do rozwiązywania określonego rodzaju problemów społecznych odpowiednich sposobów reakcji o charakterze represyjnym, wychowawczym, pomocowym lub profilaktycznym. Nabywa umiejętności analitycznego i krytycznego myślenia o problemach społecznych i formach ich rozwiązywania. Absolwent uzyskuje zdolność wykorzystywania zaawansowanej wiedzy z zakresu teorii, praktyki i historii polityki kryminalnej oraz historii instytucji penitencjarnych i wychowawczych, ma pogłębioną znajomość społecznych i psychologicznych mechanizmów funkcjonowania człowieka wykorzystywanych przy budowaniu projektów profilaktyki społecznej, resocjalizacji i reintegracji społecznej.
Absolwent studiów II stopnia w zakresie profilaktyki społecznej i resocjalizacji w IPSiR posiada ukształtowane nawyki ustawicznego kształcenia i rozwoju zawodowego oraz jest przygotowany do pracy naukowo badawczej, w tym możliwości kontynuacji edukacji na studiach trzeciego stopnia (doktoranckich).

Absolwent studiów II stopnia na kierunku profilaktyki społecznej i resocjalizacji posiada rozszerzoną wiedzę w zakresie funkcjonowania różnych sfer życia społecznego i mechanizmów funkcjonowania człowieka, mechanizmów zmiany społecznej, polityki i strategii decyzyjnych, zwłaszcza w zakresie rozwiązywania problemów społecznych. Dotyczy to w szczególności takich kwestii jak przestępczość, nieprzystosowanie społeczne młodzieży, innych zachowań dewiacyjnych, problemów integracji społecznej imigrantów i osób odmiennych kulturowo, bezrobocia, bezdomności, ubóstwa, marginalizacji itd. Posiada ponadto umiejętność analizy postaw i zachowań uczestników procesów społecznych i procesów decyzyjnych. Absolwent studiów II stopnia na kierunku profilaktyki społecznej i resocjalizacji w IPSiR ma wiedzę i umiejętności pozwalające na dokonywanie samodzielnych, pogłębionych analiz i syntez procesów dezintegracyjnych i reintegracyjnych zachodzących w życiu zbiorowym. Jest w stanie kompetentnie, zgodnie z zasadami etyki kierować zespołami ludzkimi i podejmować decyzje w sferze polityki społecznej, wychowawczej, kryminalnej i penitencjarnej, stosując optymalne metody i techniki rozwiązywania problemów społecznych, jak również przeciwdziałania im. Jest przygotowany do samodzielnego wykonywania pracy w administracji rządowej i samorządowej, zajmującej się rozwiązywaniem problemów społecznych, a także odpowiednio w stowarzyszeniach, organizacjach gospodarczych i społecznych, instytucjach i organizacjach międzynarodowych oraz w środkach masowego przekazu. Ma możliwość zdobycia odpowiednich kwalifikacji do pracy w aparacie wymiaru sprawiedliwości, w tym jako wychowawca w zakładzie karnym i poprawczym oraz jako zawodowy kurator sądowy oraz w systemie edukacji (zwłaszcza jako pedagog szkolny) i wychowania, a także w placówkach naukowo badawczych.